سلام می دونم که خیلی دیر نوشتم شرمنده.

   اول از همه از نظراتتون تشکر می کنم. باور کنید تک تکشون برام قابل احترامن تا اونجایی که تونستم به نظرات جواب دادم و از کسایی که نتونستم بهشون جواب بدم واقعا"معذرت می خوام حتما"جبران می کنم.

 خب دقیقا"نمی دونم الان چی می خوام بنویسم  نمی دونم شنیدین یا نه ،روز دوشنبه 8 بهمن 86، در آستانه شانزدهمین سال انتشار بی وقفه "زنان" ، هیات نظارت بر مطبوعات با لغو امتیاز ماهنامه زنان ، حکم مرگ این بانوی مطبوعات را صادر کرد دبیرخانه هیات نظارت بر مطبوعات در اطلاعیه خود ضمن اینکه مجله زنان را یک "نشریه تند فمینیستی" خوانده است ، ادعاي واهي خشونت عليه زنان و ناعادلانه خواندن قوانين مربوطه، سياه‌نمايي وضعيت زنان در ايران و القاي عدم وجود امنيت در جامعه و تخريب وجهه مقدس بسيج  با درج توصيفات نامناسب (در قالب بازگويي با آب و تاب يك فقره جرم منافي عفت) را به عنوان دلایل لغو امتیاز این نشریه 16 ساله عنوان کرده است؛ در حالی که حتی بر اساس قانون مطبوعات فعلی که همه ما انتقادهای جدی بر آن داریم، لغو امتیاز نشریات جزو شرح وظایف هیات نظارت بر مطبوعات نیست.

 عده ای هم به دنبال این ماجرا به جمع آوری امضا با هدف اینکه از این هیات بخوان که در تصمیمشون تجدید نظر کنن دست زدن.

در طول تاریخ معاصر مجله زنان مهمترین نقطه ثقلی بود که بدون تعصب و جانبداری از راه و روش خاصی، همت خود را برای کاهش فاصله ها و افزایش همدلی و همگرایی میان زنان متمرکز ساخته بود. به شهادت خوانندگان این مجله، " زنان " با جوشش مستمر خود طی 152 شماره، سرچشمه آگاهی بخشی  دختران و مادران و مادر بزرگان این مرز و بوم بوده است و مانیز مانند بسیاری دیگر بر این عقیده ایم که هر زنی که سدی را در مسیر خودآگاهی جنسیتی خود در هم شکسته است، روزگاری خطی از هزاران نوشته " زنان " را به دل نشانده است.